دانشکده هنرهای تجسمی

رشته موسیقی پردیس هنرهای زیبا در مهرماه 1344 به سرپرستی دکتر برکشلی استاد دانشگاه تهران تأسیس گردید و تا قبل از ساختن ساختمان فعلی هنرهای تجسمی، کلاس‌های موسیقی در ساختمان مرکزی و سالن آمفی‌تئاتر دانشکده تشکیل می‌گردید. در نیمه سال 1345، ساختمان فعلی هنرهای تجسمی آماده و گروه موسیقی به آن انتقال یافت. طبقه اول برای دفتر گروه و اتاق استادان در نظر گرفته شد و طبقات دوم و سوم با داشتن یک پیانوی خوب و آکوستیک شده برای درس‌های خاص موسیقی اختصاص یافت. کلاس‌های بزرگتر نیز در ساختمان کتابخانه و همچنین ساختمان مرکزی تشکیل می‌گردیدند.
پس از انقلاب اسلامی، گروه موسیقی با دروس همانند قبل از انقلاب تا یکسال ادامه یافت و در سال 1359، همزمان با انقلاب فرهنگی تعطیل گردند. این تعطیلی تا سال 1367 ادامه یافت که با تجدیدنظر دروس در این سال در ساختمان جدید طبقه سوم کتابخانه به صورت مشترک با گروه هنرهای نمایشی شروع به کار نمود و از مهرماه 1374 در طبقه اول ساختمان کتابخانه به فعالیت خود ادامه داد.
هدف دوره کارشناسی موسیقی تربیت موسیقی‌دانانی با کارایی نظری و عملی است. این دوره تلاش نموده با ارایه نظری و عملی موسیقی مطلوب و انسان‌ساز در جهت استقلال و رشد فرهنگی گام بردارد. فارغ‌التحصیلان دروه کارشناسی موسیقی دارای توانمندی‌های متنوعی خواهند بود. این فارغ‌التحصیلان با کسب دانش عمومی و نظری در خصوص موسیقی سنتی و کلاسیک قادر خواهند بود با انجام تحقیقات و مطالعات نمونه در طول دوره آموزشی خود، در چارچوب مراکز و واحدهای دولتی و یا به صورت خصوصی در زمینه تحقیقات موسیقی به فعالیت بپردازند. همچنین نسبت به آموزش، تدوین، تنظیم، اجرا و یا هدایت اجرای قطعات به صورت مستقل و یا هماهنگ با دیگر فعالیت‌های هنری، فرهنگی و تبلیغی و رفع نیازمندی‌های آنان اقدام نمایند. گروه آموزشی موسیقی در حال حاضر با داشتن در دو رشته نوازندگی موسیقی ایرانی و نوازندگی موسیقی کلاسیک در مقطع کارشناسی‌ و از سال 1386 در رشته آهنگسازی کلاسیک در مقطع کارشناسی‌ارشد با کادر هیئت علمی شامل یک استاد، یک دانشیار، هشت استادیار و یک مربی مشغول فعالیت است.

گروه تئاتر فعالیت آموزشی خود را در سال تحصیلی 45ـ1344 با پذیرش 27 دانشجو در گرایش‌های مختلف برای دوره لیسانس تئاتر (و سینما و تلویزیون) آغاز کرد. هدف از تأسیس این گروه بیشتر تربیت هنرمندان تئاتر بوده که به نوعی بتوانند وظایفِ کارگردانی و نمایشنامه‌نویسی را آموزش ببینند. چارچوب تعلیماتی هنرهای تئاتری به شیوه‌ای تنظیم شده بود که طی دوره چهارساله در دو نوع آموزش نظری و عملی فعالیت داشته باشد. قسمت نظری، به تربیت نویسندگی درام و منتقد تئاتری می‌پرداخت و قسمت عملی به تربیت هنرپیشه، کارگردان و مدیر تئاتر توجه داشت. در ارایه تعلیمات تا حدی نیز سعی گردیده بود به ادبیات و فرهنگ ایران باستان توجه شود، فرا گرفتن زبان‌های خارجی (انگلیسی و فرانسه) به منظور آشنایی با آثار و ادبیات غرب ضروری بود. هدف دوره کارشناسی هنرهای نمایشی تامین افراد متخصص و هنرمند در این رشته است، به نحوی که قادر باشند نیازهای روزافزون جامعه در زمینه‌های مختلف مربوط به نمایش را پاسخگو باشند. فارغ‌التحصیلان این رشته به عنوان گروهی از هنرمندان جامعه وظیفه مفاهیم فرهنگی را با بیانی هنری عهده‌دار می‌باشند. این فارغ‌التحصیلان توانایی انجام کلیه امور مربوط به نمایش، اعم نویسندگی، کارگردانی، بازیگری، دکورسازی و صحنه‌آرایی و نمایش عروسکی را متناسب با گرایش خود دارا بوده و می‌توانند جذب مراکز هنری و آموزشی گردند.در سال 1335 هـ .ش برای نخستین بار دانشکدة ادبیات دانشگاه تهران از یک استاد و کارگردان آمریکایی به نام «فرانک دیویدسون» برای تدریس نمایش دعوت کرد. در این کلاس غیر از دانشجویان دانشگاه، اشخاص علاقمند متفرقه هم می‌توانستند پس از یک آزمون مقدماتی، شرکت نمایند. دروس موردنظر شامل بازیگری، کارگردانی، سبک‌های نمایش، آرایش چهره، صحنه‌آرایی و لباس، نمایشنامه‌نویسی و انتقاد نمایش بودند. از سوی دانشکده ادبیات به قبول شدگان در امتحانات پایانی، گواهینامه‌ای به امضای رئیس دانشکده و استاد مربوطه «دیویدسون» ارایه می‌شد.
در سال 1336 هـ .ش، پروفسور جرج کوئین‌بی، استاد «دانشگاه مین»، از سوی مؤسسة «فولبرایت» برای تدریس در یک سال تحصیلی به ایران دعوت شد. رشتة نمایش در سی‌ام آذرماه 1345 به طور رسمی به دانشکده هنرهای زیبا پیوست و بدین ترتیب تمام فعالیت‌های نمایش در این دانشکده متمرکز شد.
برنامه‌های رشته‌های نمایشی در سال 1344 در شورای دانشگاه تصویب و در سال 1345 مورد تایید نهایی قرار گرفت. از سال 1344 از میان داوطلبان شرکت در امتحانات ورودی، که اغلب از دیپلمه‌های هنرستان هنرپیشگی، ادبی، ریاضی، طبیعی و از اقشار مختلف بودند، گزینش و انتخاب شدند.
دوره کارشناسی‌ارشد ادبیات نمایشی نیز از جمله دوره‌های آموزشی دانشکده هنرهای زیبا است که در سال تأسیس شد، هدف آن ارتقای سطح علمی و بینش هنری و توان نویسندگی شرکت‌کنندگان در زمینه ادبیات نمایشی، رشد خلاقیت‌های ادبی و هنری متناسب با فرهنگ و ارزش‌های اسلامی است. با توجه به اینکه بنیاد و اساس فعالیت‌های نمایشی از جمله نمایش (تئاتر) و سینما را متون نمایشی (نمایشنامه و فیلمنامه) تشکیل می‌دهند و ضرورت وجود نیروهای متخصص و کارآمد در این زمینه‌ها کاملاً احساس می‌شود لذا انتظار بر این است با اجرای این دوره حوزه‌های آموزشی و همچنین محافل حرفه‌ای تقویت شوند. فارغ‌التحصیلان رشته کارشناسی‌ارشد ادبیات نمایشی علاوه بر حضور مؤثر دربازار کار خصوصی و صنایع فیلمسازی و صحنه‌های نمایشی می‌توانند در فعالیت‌های حرفه‌ای، آموزشی و مشاوره در بخش‌های مختلف دولتی نیز شرکت نمایند. در سال 1344 به سرپرستی دکتر نامدار تاسیس شد و از گروه‌های بسیار مهم دانشکده گردید. اکثر هنرمندان و اساتید مهم هنرهای نمایشی معاصر ایران در این گروه تدریس و به ترتیب مشهورترین هنرمندان تئاتر و سینمای کشور پرداختند. در حال حاضر گروه هنرهای نمایشی دارای پنج رشته در مقطع کارشناسی شامل کارگردانی، بازیگری، طراحی صحنه، نمایش عروسکی و ادبیات نمایشی و نیز چهار رشته ادبیات نمایشی، نمایش عروسکی، سینما و کارگردانی در مقطع کارشناسی‌ارشد و دکتری تخصصی تئاتر می‌باشد.
دانشکده هنرهای نمایشی و موسیقی دارای 31 عضو هیأت علمی در مرتبه‌های استادی تا مربی آموزشیاری می‌باشد.

استعداد ، خلاقیت و هوش از لازمه های موفقیت در حرفه بازیگری می باشند. درآمد شغل بازیگری به عوامل مختلفی مانند میزان توانایی ، شهرت ، تجربه و… بستگی دارد. برای مثال یک سوپر استار پول زیادی برای بازی در یک فیلم یا حضور در برنامه های مختلف دریافت می کند. ناگفته نماند میزان درآمد هر بازیگر می تواند در دوره های مختلف متغیر باشد به طوری که در یک مدت تعداد زیادی فیلم و سریال به وی پیشنهاد شود و در بازه زمانی دیگری هیچ پیشنهاد مناسبی دریافت نکند و درآمدش به شدت کاهش یابد. همین مسئله باعث می شود تا بسیاری از بازیگران در کنار حرفه بازیگری شغلی را به عنوان شغل دوم خود در نظر بگیرند.

فارغ التحصیلان رشته سینما به عنوان گروهی از هنرمندان می توانند نقش بسیار مهمی را در انتقال مفاهیم اجتماعی ، هنری و فرهنگی یک جامعه ایفا کنند. علاقه مندان به رشته سینما می بایست علاوه بر خلاقیت از قدرت تصویرسازی ذهنی نیز برخوردار باشند و داشتن اطلاعات عمومی لازم در زمینه های دانش عمومی هنر ، ادبیات ، عکاسی و… می تواند با توجه به حوزه کاری آن ها اهمیت ویژه ای داشته باشد.
رشته سینما دارای چهار گرایش فیلمنامه نویسی ، تدوین ، فیلمبرداری و کارگرانی می باشد و در هر یک از آن ها فاکتورهایی مانند علاقه ، مهارت ، تخصص و تجربه می توانند تاثیر بسزایی در موفقیت شغلی افراد و درآمد آن ها داشته باشند. فارغ التحصیلان رشته سینما می توانند در هر یک از گرایش های فوق فعالیت داشته باشند و یا در مراکز آموزشی و هنری استخدام شوند. فعالیت به عنوان دستیار کارگردان ، دستیار تدوین و یا نورپردازی ، نویسنده فیلمنامه نیز از دیگر زمینه های کاری رشته سینما محسوب می شوند. میزان درآمد فارغ التحصیلان رشته مذکور با توجه به حوزه کاری آنان متغیر است و علاوه بر آن ، میزان مهارت و تجربه افراد نیز در درآمد آن ها موثر می باشد.