معرفی رشته
تابستان 1337، زمانی که «مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی» شروع به کار کرد، در واقع گامهای ابتدایی تاسیس دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برداشته شد. این مؤسسه با شروع فعالیت خود، اولین دورههای رسمی آموزش عالی علوم اجتماعی در مقطع کارشناسیارشد را تشکیل داد. بنیانگذاران مؤسسه با پذیرش دانشجو در این مقطع، علاوه بر فعالیت آموزشی خود، برنامههای تحقیقاتی و مطالعاتی را نیز به انجام میرساندند. آنچه امروز به عنوان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران میشناسیم، حاصل ادغام دو «مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی» و «مؤسسه تحقیقات تعاون» در سال 1351 است. با این واقعه، در حقیقت اولین دانشکده مستقل آموزش عالی علوم اجتماعی ایران در محل دانشسرای عالی سابق، واقع در میدان بهارستان تأسیس شد و افقی روشن برای پرداختن گستردهتر، دقیقتر و موشکافانهتر به حوزه علوم اجتماعی در ایران به وجود آمد. قبل از این تاریخ، رشته علوم اجتماعی در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران و فقط در مقطع کارشناسی تدریس میشد.
پس از تأسیس دانشکده مستقل، گروه آموزشی علوم اجتماعی به گروه آموزشی جامعهشناسی تبدیل گردید و سپس گروههای آموزشی انسانشناسی، جمعیتشناسی، تعاون و رفاه اجتماعی و گروه ارتباطات اجتماعی نیز به آن ملحق شدند. شایان ذکر است از تابستان سال 1371، دانشکده علوم اجتماعی به محلی در منطقه شش شهرداری تهران و در زمینی به مساحت 32 هزار و 177 متر مربع، با زیربنای حدود شش هزار متر مربع منتقل شد. مکان دانشکده خارج از پردیس مرکزی دانشگاه تهران و واقع در منطقه پل نصر (گیشا) است. دانشکده علوم اجتماعی با تجربه نزدیک به چندین دهه فعالیت آموزشی و پژوهشی به عنوان عضوی از دانشگاه بزرگ تهران، توانسته است جای پای خود را به عنوان سردمدار فعالیت علمی در حوزه علوم اجتماعی و ارتباطات، محکم کند و تغییر و تحولات بسیاری را برای پیشرفت کمی و کیفی خود به انجام رساند.

مقاطع تحصیلی
گروههای آموزشی
این موضوعات در دورههای کارشناسیارشد و دکتری ارتباطات تقویت میشود و گسترش مییابد. فارغ التحصیلان ارتباطات میتوانند در سطوح مختلف مدیریتی و کارشناسی در سازمانهای مربوطه نظیر سازمانهای مطبوعاتی و خبرگزاریها، سازمان صدا و سیما، مؤسسات نشر کتاب، دفاتر روابط عمومی و مؤسسات سینمایی و نیز مراکز مطبوعاتی مستقر در سفارتخانههای خارج از کشور انجام وظیفه کنند.
از آنجایی که هدف اصلی این رشته، طراحی و توسعه آموزشهای لازم برای تربیت نیروی انسانی فعال و متخصص در حوزه برنامهریزی و رفاه اجتماعی در کشور است، فارغالتحصیلان این دوره میتوانند در مسئولیتهای مربوط به برنامهریزی، ارزشیابی، تهیه و اجرای برنامههای رفاه و تأمین اجتماعی در قالب برنامههای توسعه کشور؛ مدیریت در حوزه مسائل رفاه اجتماعی و مؤسسات رفاهی انجام وظیفه کنند و قادرند با انجام مطالعات اجتماعی و اقتصادی، در تهیه طرحهای جامعه با توجه به مقوله رفاه مشارکت داشته باشند.
دانش جامعهشناسی درصدد است آگاهی ما را درباره ابعاد مختلف حیات اجتماعی و چگونگی حل و فصل مشکلات ناشی از زیست جمعی انسان ارتقاء دهد. به این منظور دانشجویان ضمن آشنایی با حوزههای متنوع علوم اجتماعی، رویکردهای نظری و روششناسیهای مختلف را فرا خواهند گرفت که آنها را در دستیابی به این دو هدف به لحاظ معرفتی تجهیز میکند. از توانمندیهای دانشآموختگان این گروه به موارد ذیل میتوان اشاره کرد: 1- انجام کارهای پژوهشی و بررسیهای اقتصادی و اجتماعی؛ 2- مدیریت برنامههای مطالعاتی مورد نیاز دستگاههای برنامهریز کشور؛ 3- اجرای برنامهها و سیاستگذاریهای اجتماعی در سطوح مختلف دستگاههای اجرایی؛ 4- ارزشیابی و نظارت بر برنامهها و طرحهای اجتماعی در دو سطح عملی و نظری.
گروه جمعیتشناسی در حال حاضر دارای بیش از ۳۰ دانشجوی کارشناسیارشد و ۲۰ دانشجوی دکتری است.
«دانش اجتماعی مسلمین» به اندیشه، دانش و علم اجتماعی دنیای اسلام میپردازد، هویت معرفتی این دانش را با توجه به معنای علم در حوزه فرهنگ و تمدن اسلامی شناسایی و مبادی اندیشه اجتماعی معاصر مسلمانان و تلاش متفکران اسلامی را ارزیابی و بررسی نقادانه میکند. «فلسفه علوم اجتماعی» نیز دانشی است که به تبیین چگونگی شکلگیری نظریههای اجتماعی و بنیانهای متافیزیکی، انسانشناختی، معرفتی و روششناختی تولید نظریهها میپردازد و چگونگی نسبت نظریهها را با حوزههای فرهنگی و تاریخی مربوط به آنها تبیین مینماید.
گروه مردمشناسی میکوشد به پرورش کارشناسانی بپردازد که ضمن مطالعة خصوصیات زیستی و ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی گروههای انسانی در محدودة جغرافیایی معین و در دورة تاریخی مشخص بر اساس عناصر و پدیدههای ویژهای نظیر زبان، هنر، موسیقی، آداب و سنن، ازدواج، عادات و خلقیات، خانواده، خویشاوندی، مذهب، اقتصاد، حقوق، پوشاک، فنون و در یک کلمه با مطالعه و تحقیق در قلمرو عوامل فرهنگی و زیستی حاکم بر جوامع انسانی بتوانند در برنامهریزیهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و زیستی کشور در ابعاد منطقهای (شهری، روستایی و عشایری) نظرات سازندهای ارائه کنند. از اهداف و جهتگیریهای مهم این گروه حرکت به سمت مطالعات انسانشناسی اجتماعی، فرهنگی و زیستی اجتماعی است که طی آن رابطه تحولات و تغییرات گروههای انسانی را در ارتباط با نهادها و سازمانهای اجتماعی قرار داده و با مقولههای مربوط به مردمشناسی فرهنگی، اجتماعی و مردمشناسی زیستی مورد بررسی و مطالعه قرار میدهد.
